مادر اکرم آش مى پزد اکرم سبزى پاک مى کند، مادر اکرم سبزى را پس از شستن در آش مى ريزد

او در آش، رشته و کشک مى ريزد.اکرم و آمين آش را دوست دارند.
امين با پدرش از بازار ميخ و تخته خريد.

امين ميخ و تخته را به خانه برد.

پدرش با تخته و ميخ ميز ساخت.

امين در ساختن ميز به او کمک کرد.

اينها دو درس از دروس کتاب کلاس اول دبستان در آموزش و پرورش جمهورى اسلامى هستند. نسل من، نسل انقلاب ٥٧ هم در کتاب اول دبستان همين درسها را داشتند با اين تفاوت که در کتاب دوره جمهورى اسلامى سر زنان و دختر بچه ها حجاب کرده اند و اسامى را هم از دارا و سارا به اسامى سنتى و "خودى" تر اکرم و امين تغيير داده اند. تصوير زن در کتاب درسى اول دبستان چه در دوره شاه و چه در زمان جمهورى اسلامى همان نقش زن در عهد صفويه و قاجار است بجز يک استثنا که در آن زن يکبار در نقش آموزگار ظاهر مى شود. بقيه زن را در حالى که تشت رخت بدست گرفته و دارد روى طناب رخت پهن مى کند، در کنار سفره نشسته و دارد آبگوشت مى کشد، در حال نخ به سوزن کردن و وصله کردن لباس است و اکرم هم دارد به او نگاه مى کند و از او ياد مى گيرد، در حال ريختن سبزى در آش است و اکرم قبلا سبزى را پاک کرده، يا در بستر بيمارى است و فقط دخترهايش کنار او نشسته اند، در يک فضاى ملالت بار تصوير مى کند.

ارائه تصوير از زن در فرهنگ و آموزش و کتابهاى درسى يک مشکل هميشگى جمهورى اسلامى بوده است. طى ماههاى اخير و در چند سال گذشته اين معضل به تناوب از جانب مقامات رژيم اسلامى مطرح شده است و مانند هميشه بايد بعنوان بارومتر فشار از پائين زنان تلقى شود. اما سيماى زن را چگونه مى خواهند تغيير دهند؟ مثلا مى خواهند بجاى مادر اکرم و امين، تصوير زنى مثل فائزه رفسنجانى يا زهرا رهنورد يا منيره گرجى و فاطمه يزدى را در حاليکه يک چشمشان را از چادر بيرون گذاشته اند، بگذارند. آيا بنظرتان چيزى عوض مى شود؟ يا اينکه زن را در نقش دکتر و پرستار محجبه چادرى و يک چشمى تصوير کنند که در بخش ويژه بيماران زن، آنها را معاينه مى کنند يا مثلا زنان را در يک اتوبوس زنانه ـ مردانه يا گر يک کارخانه و اداره و دانشگاه تصوير کنند که آنها را مثل جنس نجس از مردان جدا کرده اند. يا اينکه در جوار همان کتاب فارسى کلاس اول، آموزش نقش زن در قرآن و اسلام را به دانش آموزان معصوم کلاس اول در نظر بگيريد که بايد بعنوان درس اجبارى ياد بگيرند که زن نصف مرد است، زن بايد حجاب داشته باشد، زن بايد سنگسار شود، مرد بايد زن را ادب کند و کتک بزند و ... . آيا اين تغيير سيماى زن در کتابهاى درسى است؟ کلاسهاى درسى را مجسم کنيد که در آن معلم و دبير و استاد مرد موجود نيست و بجاى آنها از نوارهاى ويدئو و کاست دبيران و استادان مرد استفاده مى شود. مى بينيد که تغيير سيماى زن در کتابهاى درسى چه وجوه مختلفى پيدا کرده است.

در ادامه بگذاريد کمى درباره ژست کسانى که ابتکار عمل اين "تغيير سيماى زن در کتابهاى درسى" را بدست گرفته اند، بگويم و آنوقت پيدا کردن خود اين مبتکرين کار سختى نخواهد بود.

تغيير تصوير زنان در مديا و کتابهاى درسى از چند دهه قبل يکى از خواستهاى جنبش حقوق زنان در جوامع غربى بوده است. جوامعى که رسما سکولار بوده و در آنها از قرون هجدهم و نوزدهم به بعد، مذهب از دولت و آموزش و پرورش جدا شده است. در اين جوامع، جنبش حقوق زنان طى سه دهه گذشته براى فشار به دولت و نهادهاى ذيربط براى تغيير تصوير سنتى از زن کمپين کرده اند. خواهان اين شده اند که پيشرفت موقعيت اجتماعى، سياسى و اقتصادى زنان در زندگى واقعى و روزمره، در تصوير آنها در رسانه ها و کتابهاى درسى و در سطوح مختلف منعکس شود. اين کمپينها، عليه نقشهاى جنسيتى سنتى الصاق شده به زن و مرد، و براى تغيير تصوير سنتى از زن بعنوان مادر، خواهر، همسر و انجام دهنده وظايف خانگى، شوهردارى و بچه دارى يا ارضا کننده نيازهاى جنسى مردان، يا زن بعنوان سمبل سکس براى تبليغات تجارتى و غيره مبارزه کرده اند.

حالا در ايران هم طيفى از زنان کاربدست و کاريريست رژيم اسلامى نظير دختران، خواهران و زنان آيت الله ها و نخست وزيران و وزيران جمهورى اسلامى، کسانى مانند زهرا رهنور، زهرا شجاعى، فائزه رفسنجانى و معصومه ابتکار و ... هم با اين ژست ظاهر شده اند و از دولت اسلامى مى خواهند که نقش زن در کتابهاى درسى را متناسب با مقام و کارير آنها بعنوان مقامات رژيم، نماينده مجلس و مشاور رئيس جمهور در امر زنان و ... تغيير بدهد.  وقاحت اينها حد ومرزى ندارد. اينها خودشان مجيزگوى و کاربدست رژيمى هستند که حقارت و بيحقوقى زن از مهمترين ارکان است. اينها زنان مسلمانى هستند که روزى پنج مرتبه به درگاه خدا و قرآنى که آنها را نصف مرد تعريف کرده، قابل سنگسار و کتک زدن تعريف کرده، قوانين حجاب، تعدد زوجات و طلاق برايشان وضع کرده، سجده و تعظيم مى کنند. اينها خودشان مبتکر و عامل اسيد پاشيدن به صورت زنان بيحجاب بوده اند، اينها مقام و کاريرشان را در ازاى آرمان و عملکر نفرت انگيز و زن ستيز اسلام بدست آورده اند. حالا خود همينها از تصوير نامناسب زن در کتابهاى درسى گله دارند. مشکل اينها با گذاشتن تصوير زهرا رهنورد (مبتکر و صاحب ايده رنگ و اسيد پاشيدن به صورت زنان بيحجاب)، يا قرار دادن تصوير فاطمه يزدى (مدافع سرسخت قانون اسلامى طلاق و سردسته حمله اوباش حزب الله به کتابفروشيها و انتشاراتى ها) و فائزه رفسنجانى (نماينده سابق مجلس رژيم) حل مى شود.

اما معضل ميليونها زن در ايران که هر لحظه و هر روز زندگيشان زير پاى عفريت اسلام تباه مى شود، رژيم اسلامى و اسلام، و آزادى از چنگ هر دو اينهاست. تصوير ميليونها زن در واقعيت و در زندگى روزمره با آنچه که در کتابهاى درسى زمان سلطنت و رژيم اسلامى بود و هست، زمين تا آسمان فرق داشته و دارد. در حاليکه زنان از دهه هاى چهل و پنجاه به بعد وسيعا در جامعه حضور داشته و در نقشهاى مختلف اقتصادى و اجتماعى و سياسى گوناگون ظاهر مى شدند، کتابهاى درسى رژيم شاه همچنان آنها را در نقش مادر دارا و سارا و همسر پدر آنها در حال خانه دارى و آشپزى تصوير مى کرد. فرق دوره جمهورى اسلامى هم اين شد که سر اين موجود اسير در خانه و آشپزخانه و دختربچه اش حجاب کرد و اسم بچه ها را اسلامى و سنتى کرد. در حاليکه ميليونها زن در بيست و چند سال گذشته عليه قوانين اسلامى حجاب و طلاق و تعدد زوجات و موانع اشتغال و تحصيل خود مقاومت ومبارزه کرده اند، تصويرشان در کتابهاى درسى همان تصوير عهد قاجار باقى ماند.

معضل اين ميليونها زن، آزادى از اسلام، حجاب، قانون طلاق، صيغه، سنگسار، گشت امر به معروف و نهى از منکر، بيحقوقى سياسى و اقتصادى و اجتماعى و خلاصى از مردسالارى و فرهنگ سنتى و عقب مانده حاکم است. اولين قدم در حل اين معضل، سرنگونى جمهورى اسلامى است. جدا کردن مذهب از دولت و آموزش و پرورش و تغيير متون و مباحث آموزش در جهت طرد فرهنگ اسلامى و مردسالار و مبارزه با فرهنگ ناسيوناليستى زن ستيز گامهاى بعديى است که منافذ جامعه ايران را بخصوص براى تنفس نيمى از جامعه يعنى زنان باز کرده و نقش شايسته آنها را در آموزش و پرورش و کتابهاى درسى تصوير خواهد کرد.