هشت مارس اين روز تاريخي كه افتخار جهان معاصر ماست، روز بلند كردن پرچم مبارزه عليه ستم و تبعيض و خشونت عليه زن است· بيش از ١٥٠ سال است كه یک مبارزه سازمان یافته و آگاهانه رسما و علنا علیه خشونت و تحقير به زنان جريان دارد· و دراين روز درغالب كشورهاي جهان ، زنان و مردان آزاديخواه تجمع ميكنند تا صداي اعتراض خود را نسبت به ستم و تبعيض جنسي وخشونت و تحقير به زن بيان كنند.
مبارزه علیه ستم و تبعیض به زن همیشه وجود داشته است. درطي انقلاب فرانسه ، در پاریس زنان طي يك راهپمايي بطرف Versailles خواستار آزادي ، برابري ، برادري وحق راي براي زنان شدند· انتخاب ٨ مارس گراميداشت خاطره تظاهرات عظيم زنان كارگر نساجي و پارچه بافي نيورك آمريكا براي افزايش دستمزد و پايين آوردن ساعات كار در سال ١٨٥٧ بود كه توسط حمله پليس در هم شكسته شد و شمار زيادي از زنان اعتصابي دستگير و زنداني و عده قابل توجهي زخمي و كشته شدند· مبارزات زنان نساجي آمريكا اهميت زيادي در تاريخ مبارزه آزاد يخواهانه زنان بطور اخص و مبارزات حق طلبان در سطح جهان بطور اعم پيدا كرد· تظاهرات و اعتراضات زنان كارگر نساجي عليه دستمزد هاي نابرابر، شرايط بد و غير قابل تحمل كار و ساعت كار طولاني بود· خواستهاي آنان عبارت بودند از: افزايش دستمزد ، كاهش ساعات كار به ١٠ ساعت در روز، حق تشكيل اتحاديه هاي كارگري و كسب حق راي. اين مبارزات بسرعت همه گير شد وچهره درخشاني به حق طلبي و آزاديخواهي زنان كارگربخشيد.
در آغاز قرن حاضر، در سال ١٩٠٩ در ٢٨ فوريه، طبق بيانيه حزب سوسياليست در آمريكا روز حهاني زن برگزار شد · در ماه اوت ١٩١٠ ، كنفرانسي از بين الملل سوسياليستي در شهر كپنهاك دانمارك تشكيل شد كه در آن نمايندگان اتحاديه هاي كارگري و احزاب سوسياليست شركت داشتند · يك روز قبل از اين تجمع ، يك كنفرانس جهاني زنان فراخوان داده شد ه بود كه بيش از ١٠٠ نفر از نمايندگان سازمانها و احزاب زنان از١٧ كشور دنيا در آن شركت كردند· کلیه اين ١٠٠ نماينده يا منتخب اتحاديه ها وسنديكاهاي كارگري و يا احزاب سياسي چپ وسوسياليست بودند· اين كنفرانس در ساختمان وسالن مخصوص تجمعات كارگري خاكت وژ شماره ٦٩ برگزار شد· كلار ازتكين مبتكر و فراخوان دهنده برگزاري اين كنفرانس مهم و تاريخي بود.
كلارازتكين يكي از رهبران شناخته شده حزب سوسياليست وقت آلمان بود· كلارازتكين در اين كنفرانس ،پشنهاد تعيين ٨ مارس روز جهاني زن رامطرح و قطعنامه اي را براي تصویب به كنفرانس ارائه داد.
در قطعنامه كلارازتكين ٤ خواسته مهم مطرح شده بود : ١- مبارزه براي حق راي ٢- مبارزه بر عليه خطر جنگ ٣- مبارزه براي تامين حقوق مادري وحقوق كودكان ٤- مبارزه عليه تورم وگراني· كنفرانس ١٩١٠ عليرغم تاكيد براهميت ايده داشتن يك روز جهاني به عنوان سمبل مبارزه بر عليه ستم به زن ، در مورد تعيين روز مشخص برگزاري آن، به نتيجه نرسيد و به همين خاطر تا سال ١٩٢١ در تاريخهاي متفاوتي در يكي ازيكشنبه هاي تعطيل ماه مارس روز زن برگزار شد· بطور مثال در سال ١٩١٤ ، يك تظاهرات بزرگ و عظيم در سراسر اروپا بر عليه جنگ در روز ٨ مارس برگزار شد· ٨ مارس سال ١٩١٤ يك تظاهرات وسيع وعظيم و فراموش نشدني از سوي زنان و برعليه جنگ برگزار شده بود كه نقطه عطفي در اروپا به شمار مي آمد· ازجمله ٤ كشوري كه در آن زنان پيشقدم و سنت شكن برگزاري ٨ مارس بودند ، ميتوان از دانمارك ، آلمان و سوئيس نام برد· در سال ١٩١٧ نيز روسيه شاهد بزرگترين تظاهراتهاي خود بمناسبت ٨ مارس، در اخرين يكشنبه فوريه دست به اعتصاب براي صلح و نان زدند· رهبران سياسي آن زمان با اين اعتصاب مخالف بودند، ولي زنان به اعتصاب خود ادامه دادند · چهار روز بعد دولت تزار مجبور به استعفا و كناره گيري شد.
در سال ١٩٢١كلارازتكين كه اين باريكي از رهبران انترناسيونال سوسياليست و در راس اين كنفرانس بود، ٨ مارس را بعنوان روز جهاني به اين كنفرانس جهاني پيشنهاد و آن را به تثبيت رسانيد· دلايل مختلفي كه بر مبناي آن ٨ مارس در اين كنفرانس انتخاب شد، اين دلايل بودند:
٨ مارس ، بايد برگزار كنندگانش را به يا د مبارزه قهرمانانه زنان نساجي نيورك بيندازد.
٨ مارس در عين حال روز قيام زنان كارگر پترزبورگ بر عليه روسيه تزاري بود.
از آن تاريخ تاكنون، عليرغم موانع بيشماروعليرغم اينكه در تعدادي از كشورها حتي برگزاري اين روز ممنوع ميباشد ، زنان اين روز را به عنوان روز جهاني اعتراض به ستم به زن برگزار ميكنند· دركشور هاي مختلف، زنان بابرگزاري تظاهرات ، كنفرانس ، تجمعات و جشنها اين روز را گرامي ميدارند.
در ايران ٨ مارس سال ١٣٥٨ اولين ٨ مارس پس از سالها خفقان بود كه با شركت دهها هزار زن معترض به فرمان حجاب خمینی برگزار شد، زنان شعار ميدادند كه "حقوق زن نه شرقي است ، نه غربي است ، جهانيست" و "ما انقلاب نکردیم تا به عقب بگردیم".
در ايران تحت حاكميت جمهوري اسلامي ، برگزار ٨ مارس ممنوع است و روز جهانی به عنوان يك روز بين المللي و تعطيل رسمي در تقويمها به رسمت شناخته نميشود اما تحت فشار جنبش آزاديخواهانه و برابري طلبانه برگزاري ٨ مارس به نظام جمهوری اسلامی تحميل شده است 
