برگرفته از سايت خبرنامه امير كبير
دخترک ۱۳ سال دارد، با گیسوانی بلند و زیبا و چهره ای کودکانه و معصوم. دخترک مطابق رسم و سنت با پسر ۲۲ ساله ازدواج می کند. دخترک نمی داند معنی زن و شوهری چیست.
شایان ذکر است که این مقاله در شماره ۵ نشریه دامون چاپ شده و مورد شکایت بعضی افراد در دانشگاه صنعتی امیرکبیر قرار گرفنه است.مدیر کل فرهنگی دانشگاه امیرکبیر پس از چاپ این نشریه به نحوی غیر قانونی و بدون تشکیل جلسه کمیته ناظر بر نشریات سعی در جلوگیری از پخش این نشریه داشت که با مقاومت دانشجویان نتوانست کاری از پیش ببرد
مرد فحش می دهد ، زن فریاد می کشد- مرد فریاد می کشد ، زن به اتاق می گریزد- مرد به سمتش حمله ور می شود ، زن به گوشه ای پناه می برد- مرد سیلی می زند ؛ زن گریه می کند، ………………….. شب هنگام، مرد به کنار زن می آید، او را در آغوش می گیرد، زن تحمل عطر تنش را ندارد، مرد می بوسدش، زن تحمل بوسه هایش را ندارد، مرد بدون توجه پیش می رود، زن دیگر تحمل بدن خود را که به عطر مرد آغشته شده ندارد. زن اما چاره ای ندارد، همچون عروسکی، بی هیچ واکنش و علاقه، تمکین۱ می کند
زن خسته است ، مرد اما سر حال است - زن بی حس است، مرد اما روز خوبی را پشت سر گذاشته- زن به خوابی عمیق احتیاج دارد، مرد اما پایان خوشی هم بر این روز می خواهد – زن چشمانش را می بندد، مرد دستانش را به گرد زن حلقه می زند- زن خودش را به خواب می زند، مرد بی توجه ادامه می دهد- زن بغض می کند، مرد متوجه نمی شود – زن بدنش را منقبض می کند، زن با اکراه به طرف مرد بر می گردد، زن از ترس گریز مرد به زن دیگر تمکین می کند
نمی داند بچه از کجا می آید. نمی داند روابط جنسی یعنی چه و توقع ندارد شب اول مردی را لخت، تحت نام شوهر ببیند. دخترک خردسال است و هنوز در هوای بازیهای کودکی. وقتی مرد به سراغش می آید، وقتی مرد عریان در برابرش قرار می گیرد، دخترک می ترسد، گریه می کند، فرار می کند. روز بعد، مرد، دخترک را در اتاقی حبس می کند و شب هنگام به سراغش می رود. روی زمین پرتش می کند. پاهای دخترک را از هم باز می کند و با طناب یک پایش را به جایی می بندد و پای دیگرش را به جای دیگر. دخترک فریاد می زند. التماس می کند. مرد اما ……….. حالا دخترک بزرگ شده و از شوهر متجاوزش فرزندان مشروعی دارد. حالا این زن با آسیبهای روانی جدی، با مصرف روزانه قرصهای آرام بخش، مادر است. مادری که همیشه تمکین کرده استقوانین مدنی۲
ماده ۱۱۰۶: در عقد دائم نفقه زن به عهده شوهر است
ماده ۱۱۰۷: نفقه عبارت است از همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل مسکن، البسه، غذا، اثاث منزل و هزینه های درمانی و بهداشتی و خادم در صورت عادت یا احتیاج به واسطه نقصان یا مرض
ماده ۱۱۰۸: هرگاه زن بدون مانع مشروع از ادای وظایف زوجین امتناع کند مستحق نفقه نخواهد بود |
