داشتن کمبود جنسی هیچ ربطی به مجرد و متاهل بودن ندارد. داشتن یک شریک جنسی هرگز به معنی رفع همه نیازهای عاطفی و جنسی انسان نیست. بخصوص آنکه این شریک جنسی دائمی و غیر قابل تعویض باشد. امروز در ایران همه مردم از نظر جنسی کمبود دارند. در حالی که انسانهای بسیاری در نقاط دیگر جهان هستند که با آنکه تشکیل خانواده نداده اند ولی از نظر جنسی کمبود ندارند. و این نشان میدهد که مشکل با ازدواج حل نمی شود.
این مشکل ریشه اقتصادی دارد یا ریشه ذهنی؟
ریشه اقتصادی داشته است. دخالت اقتصاد در روابط زن و مرد یادگار روزگاری است که اندام جنسی زن ابزار تولید بود و برای همین ارزش اقتصادی داشت. آن زمان یک ارزش اقتصادی واقعی در وجود زن نهفته بود که در ارتباط با تولید بود. ولی امروز آن ارزش اقتصادی پایگاه مادی ندارد. روزگاری رابطه جنسی و تولید اقتصادی و تولید مثل هر سه به هم آمیخته و در ارتباط و التزام با هم بودند. ولی اکنون مدتهاست که اینها سه چیز کاملا جدا از هم و مستقلند و هر یک قوانین جداگانه ای برای خود دارند. وقتی شما میگویید:"خوردن" دارید از یک چیز اقتصادی به اسم غذا صحبت می کنید. چرا غذا ارزش اقتصادی دارد؟ چون برای تولید آن کار انجام شده است. اما در رابطه بین یک زن و مرد چه چیز اقتصادی وجود دارد؟ وقتی شما می گویید "کمبود جنسی انسانها ریشه اقصادی دارد" ، و مثلا "علت آن بیکاری مردهاست"، دارید به انسانیت زنها توهین می کنید. زیرا شما در واقع گفته اید که مرد برای استفاده از زن باید بهایی بپردازد زیرا اندام جنسی زن ارزش اقتصادی دارد. وگرنه رابطه زن و مرد چگونه می تواند با مسائل اقتصادی و بیکاری و ... در ارتباط باشد؟
راه حل نجات جامعه از این کمبودها چیست؟
هرگز نمی توان تصور کرد که بدون از بین بردن قوانین ددمنشانه ای که روابط زن و مرد را محدود میکند، ما با انسانهایی که از نظر جنسی کمبود دارند و دچار مشکلات روانی ناشی از آن هستند مواجه نباشیم. تنها چیزی که میتواند متضمن از بین رفتن این مشکلات باشد آزادی است. یک نوجوان پانزده ساله باید بتواند نیازهای جنسی خود را به راحتی و بی آنکه وقت و انرژی صرف کند تامین کند. و این یعنی اینکه هیچ چیز مانع ارتباط جنسی نوجوانها نباشد. انرژی و وقت آنها باید صرف مسائل مهمتری شود. اگر هزینه و وقت و انرژی که ایرانیها در تمام طول عمر خود در این مورد صرف میکنند صرف کار و مطالعه شود بهتر نیست؟
آیا این آزادی به معنی بی قانونی و هرزگی است؟
خیر. به معنی حذف قانونهای نادرست وغیر انسانی و جایگزینی آنها با قانونهایی است که متضمن رفاه و آسایش و سعادت انسان باشد. اینکه یک نفر آزاد باشد هر وقت حس کرد نیازهایش از طرف شریک جنسی- اش تامین نمی شود او را رها کند و با فرد دیگری رابطه برقرار کند، در مقایسه با اینکه شخصی تا مدت طولانی به زور محدود به یک زن یا یک شوهر دائمی باشد، ظاهرا ول انگارانه تر و بی قانون تر به نظر می رسد. و موجب اعتراض نادانهایی میشود که میگویند : این هرزگی و هرج و مرج است. بله برای شما که به نظام جابرانه ای که خرافات و خودخواهی را مقدم بر آسایش و رفاه انسان می شمرد و محدودیتهای غیر انسانی و بیخود را تحمیل میکند، خو گرفته اید چنین است. چون شما این نظام محدود کننده و بسته را عین انسانیت و اخلاق می پندارید، آزادی در نظرتان هرزگی و بی قانونی است. اما اگر انسانیت و اخلاق و کرامت انسان را در آزادی ببینید آنوقت آن محدودیتها را نابجا و غیر انسانی می شمارید. و نبود محدودیت در نظرتان غیر عادی نمی نماید. زیرا شما در مقایسه با نظام محدود کننده است که آزادی برایتان عجیب به نظر می رسد. برای روشن شدن موضوع یک مثال میزنم: حرکات و کارها و فعالیت روزانه شما در حالت عادی در مقایسه با هنگامی که شما در یک زندان نگهداری شوید کاتوره ای تر و بی قانون تر است. اگر در زندان بودن را حالت درست و طبیعی زندگی فرض کنید، شخصی که در زندان نیست در نظر شما هرزه و ولگرد است.
