روز جهانی زن را به روز نه به آپارتاید جنسی ، نه به حجاب اجباری تبدیل کنیم
روز جهانی زن نزدیک میشود. در همه جای جهان فعالین حقوق زن و مدافعین جنبش آزادی زن مشغول تدارک برگزاری هر چه باشکوه تر این روز هستند. هشت مارس روز جهانی زن سرمنشاء بسیاری از تغییرات در زندگی زنان شده است. فعالین حقوق زن هر سال این روز را در اشکال گوناگون گرامی داشته اند و در مراسم و گردهمایی شان بیانیه ها و قطعنامه هایی مبنی بر لغو تبعیض و ستم بر زنان صادر کرده اند. امسال باید شاهد گردهماییها و تظاهراتهای بزرگتری باشیم. باید هزاران و صدها هزار زنی که هر روزه برای آزادی پوشش شان با ماموران امر به معروف و نهی از منکر درگیر میشوند، به حرکتی واحد کشیده شوند. باید همه زنانی که خواهان حق ازدواج و طلاق، خواهان حق حضانت فرزند، خواهان آزادی در انتخاب همسر، خواهان تصمیم گیری مستقل در باره همه چیز خود از مسافرت تا تحصیل و شغل و...هستند، باید به یک حرکت واحد جلب شوند. باید همه کسانی که خواهان برچیدن قوانین تبعیض امیز و غیرانسانی و ضد زن هستند، به تجمعات گرامیداشت هشت مارس بیایند و یا با فراخوان نهادها و شخصیتهای مدافع حقوق زن در ایران به کار و حرکتی دست بزنند.
هشت مارس امسال باید به روز نافرمانی مدنی بر علیه همه قوانین و مقررات تبعیض آمیز و تحقیر آمیز ضد زن تبدیل شود.
موقعیت زن در جامعه ایران تحت قوانین اسلامی با موقعیت برده صدها و هزارها سال پیش قابل مقایسه است. اما زنان و کل مردم ایران در مقابل این قوانین و مقررات ایستاده اند و از حرمت و شخصیت خود دفاع کرده اند.
27 سال است که زنان در ایران تحت حکومت اسلامی و قوانین اسلامی زندگی میکنند. از سالی که جمهوری اسلامی توانست قوانین و مقررات اسلامی اش را با سرکوب صدای حق طلبی و آزادی خواهی و با سرکوب مقاومت زنان، به اجرا بگذارد 25 سال میگذرد.
نیمی از جمعیت در ایران 25 سال است که بنابر بر قوانین اسلامی انسان محسوب نمیشوند. طبق قوانین اسلام و جمهوری اسلامی ایران زن نصف مرد محسوب میشود. اما دهها قانون و مقررات اسلامی دیگر انسان بودن زن را زیر سوال میبرد. شرائط زن در نظام جمهوری اسلامی و قوانین آن از برده هم بدتر است.
25 سال آپارتاید کامل جنسی، 25 سال تحقیر و اهانت به زن، 25 سال سنگسار، 25 سال حجاب اجباری، 25 سال عدم برخورداری از ابتدائی ترین حقوق و آزادیهای انسانی و اختیار، 25 سال حجاب اجباری، 25 سال نداشتن حق تصمیم گیری در مورد خوردن و آشامیدن، شغل، تحصیل، مسافرت، ازدواج، طلاق، پوشیدن لباس، بیرون رفتن از خانه، گردش، ورزش و.....بس است
به این بردگی کامل نیمی از انسان در جامعه ایران باید پایان داده شود. زنان و جامعه ایران هیچگاه این شرائط برده وار و آپارتاید جنسی را نپذیرفتند. هر قانون ضد زن و هر مقرراتی که قرار بوده است، شخصیت و حرمت زن را در جامعه لگد کوب کند، با مقاومت زنان و مردم ایران مواجه شده است. پس از 25 سال هنوز نه تنها یک قانون و مقررات اسلامی نتوانسته است در ایران پیروزمندانه به اجرا گذاشته شود، بلکه بر عکس در طول این سالها فرهنگ آزادی زن و مدرنیسم آنقدر رشد یافته است که زنان در سطح وسیع و توده ای خواهان تمام آن آزادیهایی هستند که زنان در پیشرفته ترین کشورهای جهان از آن برخوردارند.
در جامعه ایران، زنان برخلاف قوانین جمهوری اسلامی و فرهنگ و مقررات اسلامی، خواهان حقوق و شان انسانی خویش هستند. آزادی زن تا همین درجه که امروز در جامعه، در میان مردم رواج دارد، در تضاد با قوانین و مقررات جمهوری اسلامی است.
در هشت مارس امسال در ایران و در همه جای جهان خواهان برچیدن قوانین اسلامی ضد زن و آپارتاید جنسی در ایران و هر نقطه جهان شویم.
سازمان رهایی زن همه سازمانهای مدافع حقوق زن و افراد و شخصیتهای مدافع آزادی زن را فراخواند که به هر شکل که میتوانند این روز را در ایران و جهان گرامی بدارند. در ایران در تجمعتشان خواهان برچیدن قوانین تبعیض آمیز شوند و خواهان آزادی پوشش و حق حضانت، خواهان لغو قانون سنگسار و اعدام به دلیل رابطه جنسی خارج از ازدواج و.. شوند.
روز هشت مارس باید به روز نافرمانی مدنی زنان بر علیه حجاب اجباری تبدیل شود. زنان باید حجاب ها را دور بیندازند و اعلام کنند که نمیخواهند به این زورگویی و بردگی تن دهند و خواهان آزادی پوشش هستند. اگر میلیونها زن در تهران و همه شهرها اینکار را انجام دهند، کسی قادر نخواهد بود جلوی این کار را بگیرد. ما باید اعلام کنیم که انسان هستیم و میخواهیم مانند همه زنان و مردم دنیا، پوشش خود را خود تعیین کنیم.
تجمعات خود را بزرگتر و باشکوه تر از سالهای پیش برگزار کنیم و این امید را زنده نگه داریم و وسعت دهیم که برقراری آزادی زن در ایران نزدیک است و آزادی زن آزادی جامعه ایران و بشریت امروز است. من از طرف سازمان رهایی زن دست همه فعالین و دست اندکاران و سازمانها و نهادهای مدافع حقوق زن را میفشارم و امیدوارم که بتوانیم که با کوشش و همیاری یکدیگربه استقبال روز جهانی زن رفته و این روز را هرچه باشکوهتر برگزار کنیم.
