رهايى زن: شما اخيرا در کنفرانسى به نام "قربانيان جهاد" شرکت داشتيد، خودتان بگوييد اين کنفرانس چه بود؟

    کجا بود و چرا نامش "قربانيان جهاد" است؟ اعظم کم گويان: سوال شما در مورد نام کنفرانس را منهم از برگزار کنندگان آن پرسيدم. پاسخشان اين بود که اگر نام آنرا مستقيما قربانيان اسلام، اسلام سياسى، يا اسلام راديکال مى گذاشتند مقامات سازمان ملل و نمايندگان دولتهاى اسلامى کارشکنى و مانع تراشى مى کردند تا آنجا که کلا کنفرانس را مختل و يا تعطيل کنند. اين کنفرانس در ١٨ ماه آوريل بموازات شصت و يکمين اجلاس سالانه کميسيون حقوق بشر سازمان ملل در مقر آن در ژنو برگزار شد و يک کنفرانس مطبوعاتى هم همانجا برگزار شد. حرکتى در نقد اسلام، افشاى جنايات اسلام و جريانات اسلامى در مورد زنان، بى دينان، از اسلام برگشتگان و پيروان اديان ديگر بود و يازده سخنران که از مبارزين، صاحب نطران و چهره هاى آکادميک و علمى بودند در آن سخنرانى کردند و به پرسشهاى حضار جواب دادند. شرکت کنندگان هم نمايندگان دولتها در سازمان ملل، نمايندگان سازمانهاى غير دولتى عضو سازمان ملل، آژانسها و ارگانهاى سازمان ملل و رسانه ها و محققين بودند. رهايى زن: ميهمانان ديگرش چه کسانى بودند؟ اعظم کم گويان: مبارزين و شخصيتهاى معروف نقد دين و دفاع از حقوق زنان بودند. علاوه بر من، تسليمه نسرين نويسنده و مبارز حقوق زنان، عيان هيرسى على که بخاطر شکستن سکوت در مورد بى حقوقى زنان و دختران در محيط هاى اسلامى در هلند و تهيه فيلم "تسليم" شهرت يافته، ابن وراق منقد اسلام، کارولين فورست فمينيست و جامعه شناس فرانسوى، يوهان جنسون پروفسور مطالعات اسلامى و خاورميانه، ديويد ليتمن مورخ، سيمون دنگ يک فعال حقوق بشر از سودان که سابقا توسط جريانات اسلامى به بردگى گرفته شد، پروفسور وليد فارس، و بت يود نويسنده و مورخ.
رهايى زن: سخنرانى شما در باره چه بود؟
اعظم کم گويان: درباره بى حقوقى زنان و بى دينان در اسلام و در ايران بود. من در مورد ضرورت نقد دين، آزادى بى دينى و آزادى کفر گويى و مجازات وحشتناک آن در اسلام، ايران و کشورهاى زير سلطه اسلام و کيسهاى شاخص آن حرف زدم. از هالاکاست اسلامى در ايران زير سلطه اسلام و جمهورى اسلامى صحبت کردم و از تغييرات عميقى که جامعه ايران از سال ١٩٧٩ کرده، از رشد آته ايسم و بى خدايى و عروج هويت انسان در مقابل خدا و دين حرف زدم. گفتم که ايران نقطه اميد خاورميانه است و هر تحول مثبتى در آن خاورميانه و کل جهان را دگرگون مى کند.
رهايى زن: چه تاثيرى گذاشت؟ عکس العملها چه بود؟
صحبتهايم بمثابه يک صاحب نظر در نقد اسلام و دين بود، هم از تجربه شخصى بر مى خواست و هم عاطفى بود. بعنوان فردى صاحب نظر که تجربه دست اول از اسلام و اسلام سياسى دارد و بقول معروف مى داند دارد چه مى گويد، تحويل گرفته شد و تاثير آنهم عميق و مى توانم بگويم همراه با صحبتهايم در کنفرانس مطبوعاتى همراه آن، جهانى بود. توسط بسيارى از خبرگزاريهاى بين المللى و رسانه هاى رسمى اغلب کشورهاى غربى نقل شده است. اينجا اضافه کنم که نمايندگان جمهورى اسلامى که در بخش اول کنفرانس حضور داشتند به مجرد شروع سخنرانى من، سالن کنفرانس را ترک کردند. چه کار ديگرى مى کردند؟ در مقابل، بسيارى ديگر از شرکت کنندگان عميقا همبستگى شان را نشان دادند، به من محبت کردند، با من عکس گرفتند، متن سخنرانيم را گرفتند، آدرس تماس خواستند و...
رهايى زن: فکر ميکنيد که بشود در آينده با اين ماتريال انسانى موجود، يک شبکه جهانى ضد اسلامى و سکولاريستى درست کرد؟
اعظم کم گويان: همين الان چند شبکه موجود است و من بطور جدى با کار آنها درگير هستم. اما مساله اصلى در بسيج و رهبرى کردن اين نوع شبکه ها اين است که به يک جنبش معين در يک نقطه معين دنيا مثلا در شرايط برآمد و اعتلاى مبارزه مردم و يا در يک شرايط حساس و بحرانى در ايران گره بخورد و به آن وصل بشود. اين نوع شبکه ها فى الحال وب سايت مشترک دارند، کنفرانس مى گذارند، کتاب و نشريه چاپ مى کنند، کمپين مى کنند و امثال اينها. اما مساله اين است که اينها را حول يک جنبش معين عليه اسلام سياسى براى مبارزه با اسلام در خاورميانه به تحرک درآورد و يک تلاش و کارزار بين المللى را براه انداخت.