براى رهايى از اين حال و روز گاهى آروز ميکنم مرا به پاى چوبه اعدام ببرند، چوبه دار به گردنم بيندازند و خلاصم کنند. هر شب کابوس مرگ مى بينم و عذاب ميکشم، پس کى تکليفم روشن ميشود؟

رنج و عذاب دادن به کبرى رحمانپور جرم است، همانگونه که عذاب دادن افسانه نوروزى، شهلا جاهد، ليلا مافى و همه منتظرين چوبه هاى دار رژيم جرم است. ما اعدام را به قدرت جنبش عظيم مردم لغو خواهيم کرد. برچيدن بساط اعدام و سنگسار رژيم و ملغى اعلام کردن آن نزديک است، هم اکنون هم چوبه هاى دار حکومت را ما فلج کرده ايم، اما سران اين نظام نه فقط به جرم خشونت و اعدام و سنگسار مردم، بلکه به جرم تباه کردن جوانى و زندگى چندين نسل در گوشه سياهچالهاى اين حکومت بايد به دست محاکمه سپرده شوند. اينها عامل و بانى وضعيتى هستند که يک انسان را به اينجا کشانده است. اين سران نظام هستند که بايد براى تحميل اين تباهى و آرزوى مرگ در نزد اين زن جوان حساب پس بدهند.

براى آزادى کبرى رحمانپور من نامه ايى به سازمانهاى زنان، حزب سوسيال دمکرات و شخصيتهاى آزاديخواه سوئد نوشته ام. ما در هفته آينده در سوئد دست به اقدامات عملى گسترده عليه اين وضعيت کبرى خواهيم زد