دريک روز شنبه بارانى١٢ اکتبر ٢٠٠٢، خبرى قلب ساکنين لندن را بدرد آورد. واقعيت آنقدر تلخ و سخت بود که باورکردنش آسان نبود. خبر از کشتن دخترى ١٦ ساله بدست پدرش بود به اين دليل که او دوست پسر داشت.
هيشو دخترى ١٦ ساله بود که قربانى قتل ناموسى گرديد و بدست پدرش که اکنون در زندان بسرميبرد، بقتل رسيد. او مثل همه دختران نوجوان، هزاران روياى شيرين، هزاران اميد و آرز را در دل ميپروراند. مثل هر انسانى دوست داشت آرايش کند. زيبا باشد و جلب توجه کند، لباس دلبخواهش را بپوشد. دوستش داشته باشند و دوست داشته باشد. درس بخواند. کار کند، ازدواج کند، بچه داشته باشد. مگر زندگى غير از اينهاست؟، مگر اينها با احساسات و آرزوهاى بشر مغايرت دارد؟ در يک جامعه آزاد و برابر، بدون جنگ و کشتار، عارى از فرهنگ غيرانسانى و زن ستيز هم زن و هم مرد اين دوران را خواهند داشت.قتل ناموسى پديده اى زن ستيز است که در ميان جوامع عشيره اى، مردسالار و عقب مانده، و در کشورها و جوامع اسلام زده رواج دارد. در اين جوامع که فرهنگ و رسوم عشيرهاى و اسلامى و مردسالار غالب است، زنان نه بعنوان انسانهائى برابر بلکه زن جزو مايملک و برده و خدمه مرد ميباشد، بايد با امر و نهى مرد زندگى کند. زن نه انسانى برابر بلکه جنس دوم و سوم است. در اين جوامع زنان از قبل محکومين بمرگ هستند که براى زنده ماندنشان شروطى تعيين شده است. در جامعه اين شروط بطور رسمى و غير رسمى از کودکى به دختر آموخته ميشود و هر بار ياداورى ميشود که دختر وظيفه دارد تا حيثيت و ناموس خانواده را بپرهيزد، و در صورت نقض هر کدم از آنها کشته خواهد شد. و هر بار به پسر يادآورى ميشود که اجراى اين وظيفه اساسا به عهده اوست. زندگى زنان مشروط به رعايت و حفظ اين شروط است: " زن نبايد رابطه جنسى خارج از ازدواج داشته باشد، دختر بايد در هنگام ازدواج باکره باشد، زنى که ازدواج کرده نبايد با مرد ديگرى رابطه داشته باشد، دختر در هنگام صحبت کردن با مرد بايد سرش را بيافکند و به چشم مرد نگاه نکند تا باعث تحريک جنسى مرد نشود، دختر با صداى بلند حرف نزند و نخندد تا مرد تحريک نشود، لباس پوشيده بپوشد و حجاب وسر کند تا مردان بدن او را نبينند، با مردان معاشرت نداشته باشد، با مرد بيگانه صحبت نکند، آرايش نکند، از منزل بيرون نرود، بالاى حرف مذکر خانواده و اطرافيان، حرف نزند، با امر و نهى افراد مذکر خانواده رفتار کند، تقاضاى طلاق نکند، ادعاى سرپرستى بچه هايش را نکند، تنهايى سفر نرود، عاشق نشود و..."طبق آمار رسمى پليس ساليانه ٥٠٠٠ زن در جهان طعمه قتل ناموسى ميشوند. اين آمارى است که از دادگاهها و بيمارستانها بدست امده است. اما در سراسر جهان، از پاکستان و ايران و افغانستان و فلسطين و مصر و هندوستان گرفت تا انگلستان و سوئد و دانمارک و هلند و کانادا و استراليا و امريکا، صدها زن کشته ميشوند و مخفيانه دفن ميگردند، صدها زن ناپديد ميشوند، صدها زن طعمه حريق آتش در آشپزخانه هاميگردند و اينها هيچوقت گزارش نشده اند. اين آمار فقط گوشه ايى از يک واقعيت بزرگ را نشان ميدهد.اکنون دو سال از مرگ هيشو ميگذرد. ما از طرف کمپين بين المللى عليه قتلهاى ناموسى و کمپين هيشو را فراموش نکن، در جهت بزرگداشت ياد عزيز هيشو و تمامى کسانى که جانشان را تحت عنوان ,ناموس, از دست دادند، سمينارى در لندن بتاريخ ٨ اکتبر ٢٠٠٤ برگزار کرديم. سخنرانان اين سمينار که با شرکت جمع کثيرى از زنان و مردان از کشورهاى مختلف بر پا شد، ابتدا با يک دقيقه سکوت بياد قربانيان اين پديده افتتاح شد و سپس با سخنرانى من که بنيانگذار و مسئول اين سازمان و کمپين هستم ادامه يافت. من در ابتدا گفتم: هيچ چيزى و هيچ مسئله اى نبايد جوازى براى کشتن زنان باشد، نه مذهب، نه ملت، نه فرهنگ، نه عشيره و طايفه نبايد به سلامت و امنيت زنان خدشه اى وارد آورد. تمام قوانين ضد زن که بر اساس نابرابرى و بيعدالتى در جامعه است بايد از ميان برداشته شوند. زن بعنوان انسانى برابر با مرد باتمام حقوق و مزاياى برابر و انسانى برسميت شناخته شود. کسانى که مرتکب قتل زنان تحت اسم ,ناموس, هستند بعنوان قاتل شناخته شوند و قانون هيچ تخفيفى در مورد آنها قائل نشود نه براى ناموس، نه مذهب و نه فرهنگ خودى و غير خودى. ما بايد با تلاشى جدى و پيگير هم در انگلستان و هم در ديگر نقاط جهان به اين پديده غير انسانى و زن ستيز پايان دهيم. کشتن زنان بايد شرم اور باشد نه ازادى و برابرى انسانها و بالاخص زنان. سخنران بعدى سمينار، برنت هيات، کاراگاه پرونده هيشو بود. وى راجع به چگونگى بررسى پرونده هيشو صحبت کرد و گفت ما در اوائل راجع به قتل ناموسى آگاهى نداشتيم و تصور نميکرديم که پدرى دخترش را به اين دليل که دوست پسر داشته است، بکشد. ما با اين موضوع آشنا شديم و شناخت اين پديده ما را کمک کرد که هم قاتل را پيدا کنيم و هم زنان ديگرى را که در خطر قتل ناموسى هستند را کمک کنيم. قتل ناموسى جرم است و بمثابه با آن رفتار خواهد شد. او در گزارشى مستند از رابطه هيشو با خانواده اش و مخصوصا پدرش صحبت کرد و گفت که اذيت و آزار هيشو از چندين ماه قبل از بقتل رسيدنش شروع شده بود او را به عراق برميگردانند و با گذاشتن طپانچه روى سرش ميخواهند او را تسليم ازدواجى ناخواسته بکنند. و بالاخره در روز شنبه ١٢ اکتبر او را بوسيله ضربات چاقو از پا در آوردند.سارا محمد از ,تشکل هرگز فاديمه و پلا را فراموش نکن, که خود از اعضاى کانون مرکزى رهايى زن و از فعالين جنبش برابرى طلبى در عراق مى باشد از سوئد به سمينار دعوت شده بود. او در سخنرانى خود از تجارب کمپين خود صحبت کرد و گفت که آنها در تغيير قوانين در سوئد تاثير گذاشته اند و اکنون در کشور سوئد به پديده قتل ناموسى به مثابه جرم برخورد ميکنند. قتل ناموسى هميشه از جانب مذهب، ناسيوناليسم، فرهنگ بعلاوه نسبيت فرهنگى در اروپا مورد حمايت قرار گرفته است.مارگارت اون وکيل بين المللى و مسئول سازمان , بيوه ها براى صلح از طريق دمکراسى, در صحبتهاى خود گفت که بيوه شدن هم از طريق مرگ همسر و يا جدايى باعث تحقير زنان شده است و در خيلى از کشورهاى دنيا زنانى را که قصد ازدواج دوباره دارند به اسم ناموس و فرهنگ بقتل ميرسند. اين عملى غير انسانى است و بايد تغيير کند ديانا نامى
