جک استرا، نماینده پارلمان بریتانیا و وزير خارجه سابق این کشور، اخيرا در مقاله ای که در يک روزنامه محلی منتشر شد به زنان مسلمان محجبه در حوزه انتخابيه خود توصيه کرد تا هنگام ملاقات و طرح مشکلات خود با وی از استفاده از روبنده خودداری ورزند. وی در مقاله خود نوشته است که:  زدن روبنده بر چهره باعث تشديد حس ”جدايی“ و انزواطلبی می شود... و داشتن حجاب کامل (شامل روبنده) باعث می شود تا ايجاد روابط بهتر و مثبت تر بين دو جامعه مسلمان و غيرمسلمان دشوار تر شود. این موضوع به یک مسئله جنجالی در بریتانیا تبدیل شده است. مطلب زیر  نوشته ای است ازهوزان محمود یكی از اعضای رهبری حزب کمونیست کارگری عراق، و سخنگوی خارج کشور سازمان آزادی زن در عراق نوشته و در سایت روزنامه گاردین چاپ انگلستان در تاریخ هفتم اکتبر ٢٠٠٦ درج شده است.

سعید کرامت

موضوع برسر حق انتخاب نیست

هوزان محمود

حجاب تنها یک لباس ساده نیست، بلکه نشانه سرکوب زنان، وسیله ای برای کنترل بر تمایلات جنسی، تسلیم به اراده خدا و یا مرد است. حجاب پرچم اسلام سیاسی است و از آن برای جدا کردن زنانی که بر حسب اتفاق در به اصطلاح "جهان اسلام" متولد شده اند، از زنان بقیه دنیا استفاده میشود.

من تصور نمیکردم  که در هیچ موردی با جک استراو هم عقیده باشم. اما اکنون احساس میکنم که با او موافق هستم که چه احساسی به انسان دست میدهد وقتی که با یک زن که خود را با حجاب، برقعه و یا نقاب را پوشانده است.


اما به نظر من او خیلی دیر موضوع را متوجه شده است: در واقع کل دولت بریتانیا با تاخیر توجه اش به این پدیده جلب شده است. زنان تمام اندام خود را پوشانده اند، پسران نوجوان تبدیل به بمبگذاران انتحاری شده اند، تقاضا برای ایجاد سازمانهای مذهبی و تحمیل قوانین شریعت در "امور خانوادگی" روبه افزایش است.


دولت جک استراو همیشه برای "جامعه چند فرهنگی اش" بخودش بالیده است؛ جامعه  ای که در آن دولت به هرنوع فرهنگ عقب افتاده و ضد انسانی احترام گذاشته شده و امکان رشد داده است. در این جامعه زنان با پیشینه اسلامی از سرکوب شده ترین ها هستند.


گرامی داشت "فرهنگهای گوناگون"، وجود مسجد و مدارس مذهبی امکان را برای شستشوی مغزی جوانان و با تولید ارزشها اسلامی و نهایتا پرورش فعالین اسلام سیاسی فراهم میسازد.  


شیوه زندگی گتوایی، ایزوله کردن جوامعه، عدم ادغام، نژادپرستی نهادی شده هر فاکتوری از یک سیستم هستند  که موجبات شستشوی مغزی نسل جوان را فراهم و آنها را بسویی سوق میدهد که با علم کردن هویت مذهبی از خودشان دفاع کنند. در این میان هم اسلام سیاسی تلاش میکند که جوانان جوامع مختلف را حول "پروژه جهاد" برای ایجاد یک جامعه که تمام جهان طبق قوانین و "اخلاق" شریعت اداره شود، متحد کند.


 بیشتر از همیشه میشنوم که خیلی از زنان ادعا میکنند که پوشیدن حجاب، برقعه و یا نقاب انتخاب خود آنها است. من این ادعا را مطلقا رد میکنم. سرپیچی از پوشیدن حجاب، اگر به قیمت جانشان تمام نشود، میتواند نتایج تلخی برای زنان داشته باشد.  مثلا در عراق زنان بدون پوشش اسلامی از سوی جامعه طرد میشوند. زیرا بعنوان زنان "سبک" به آنها نگریسته میشود.  در این صورت شانس کمتری برای "ازدواج آبرومندانه" خواهند داشت.  برای رفتن به دانشگاه با مشکل مواجه خواهند شد. هنگامی که یک خانواده این را یک تهدید برای "شرف" خانواده اش میبیند، میتواند نتایج ناگواری داشته باشد. ارزشهای نسبیت فرهنگی جان زنان بسیاری را در بریتانیا گرفته است، بدون اینکه قاتلین آنها بشیوه عادلانه ای مجازات شده باشند.  در این موارد با اتکاه به ارزشهای مذهبی و فرهنگی به قاتلین تخفیف داده شده است. حقوق زن جهانشمول است. مجرم بایستی طبق قوانین مجازات شود نه بر اساس ارزشها مذهبی و فرهنگی.


تصور کنید که به یک دختر٤-٥ ساله گفته شده است که حجاب بپوشد. در این صورت انتخاب کجاست؟ اگر شما در یک جامعه ای متولد شوید که فضای آن ارزشها و شیوه زندگی اسلامی را تحمیل میکند، با سایر دنیا بیگانه است، آیا در این صورت انتخاب دیگر راحت است؟ من درک میکنم چرا دختران حجاب میپوشند اما نمی توانم آنرا چیزی غیر از یک زندان انفرادی ببینم.


به کمکهای بی پایان دولتی برای گسترش فعالیتهای مذهبی و ایجاد مدارس مذهبی بایستی پایان داده شود. ما  نیاز به یک سیستم آموزشی سکولار داریم؛ مدارس و موسسات آموزشی بایستی از یک استاندار جهانشمول تبعیت کنند. من دوست دارم دخترم بجای فراگیری مذهب و "فرهنگهای مذهبی متفاوت" از فراگیری ارزشهای هنر انسانی، ادبیات، موزیک و علوم  لذت ببرد. تا قبل از اینکه والدین ارزشهای خودشان را به بچه ها تحمیل کنند، بچه ها تفاوتی بین انسانها با رنگهای و یا ادیان مختلف قائل نیستند؛ آنها همگی مانند  دوست و اعضای یک جامعه به خود نگاه میکنند.     


پوشش حجاب برای دختران به سن بلوغ نرسید بایستی ممنوع باشد و بچه بایستی در مقابل والدین ظالم- بله، درست است، ظالم- والدینی که در تلاش برای تحمیل مذهب خودشان بر آنها هستند، محافظت شوند.


ایجاد جامعه ای فارغ از مذهب یک پیش شرط برای زنان آزادیخواه و مترقی است. در مقایسه با کشور های که اسلام دست بالا را دارد، درکشورهای غربی، جائی که مذهب از دولت جداشده است، زنان در موقعیت برابرتری با مردان قرار دارند.


در عراق ما شاهد خشونت روز افزون بر علیه زنانی که از پوشش حجاب خود داری میکنند هستیم.  در عراق حجاب با ضرب اسلحه تحمیل شده است. تنها حق انتخابی که در آنجا به زنان داده شده، اطاعت است.


در ایران زنان بخاطر ابراز تمایلات انسانی خود شلاق و یا سنگسار میشوند. جمهوری اسلامی ایران تقریبا به مدت سه دهه است زنان را سرکوب کرده است.


 در افغانستان، سودان، سومالی، پاکستان، عربستان سعودی، ما شاهد هستیم که چگونه ترور و سرکوب زنان در اولویت دولتها است.


به همین دلیل ججاب یک لباس ساده نیست، بلکه یک اعلامیه سیاسی است، پرچم جنبش اسلام سیاسی  در خاور میانه، اروپا و در جهان است.  ما بایستی با مطالبه قوانین سکولار، آموزش سکولا و برابرای برای همه در مقابل این پرچم قاطعانه بیستیم.

مذهب بایستی خصوصی شود! مذهب یک امر شخصی است و نبایستی در امر روزمره جامعه دخالت کند. نقد تمام مذاهب حق ما است؛ آزادی عقیده و بیان نبایستی مورد معامله قرار گیرد.