نقاشی دلارا دارابی، زندانی محکوم به اعدام"مجموعه‌ای که پيش روی شماست، کلکسيونی از عشق و شادی من است که تقديم ديدگان شما کرده‌ام. تا بی‌هيچ قضاوتی درباره دلآرا به تماشای روح او بنشينيد! بی‌هيچ قضاوتی ببينيد! نمی‌دانم از کدام جاده سرزمينمان برای ديدن نقاشی‌های من آمده‌ ايد مهم هم نيست چون به هر صورت می‌دانم که راهنمای شما 'عشق' بوده است. عشق به زندگی، به انسان، به ايمان که باورداشتن همه اينهاست."

"من دلآرا دارابی ۲۰ ساله، متهم به قتل، محکوم به اعدام، سه سال است که با رنگ‌ها و فرم‌ها و واژه‌ها  از خودم دفاع می‌کنم."
"اين نقاشی‌ها يعنی اين که می‌شود احساس سعادت کرد در عين سياه‌بختی"
"مجموعه حاضر ترکيبی از رنجها، ‌گريه‌های شبانه‌روزی و دردهايی است که با همت و ياری خدا و دوستان عزيزتر از جانم گرد هم آمده است."
"تابلوهايی که پيش روی شماست تصاوير و رنگهای بی حرف نيستند، ‌آنها فتورئالهای دردناک زندگی ماست."
"اين نقاشی‌ها با کمترين امکانات ممکن کشيده شده‌اند. يعنی اين که می‌شود در عين محروميت و در شرايطی که دستت از آزادی کوتاه آست، ‌آزادی را درون خودت بيافرينی."
"اين نقاشی‌ها سوگندی است به جرمی ناکرده. تا مگر رنگ‌ها مرا به زندگی بازم گردانند."

عشق در پستوی زندان!

دل آرا، خواستم درباره ات مطلبی بنویسم، اما کدام اثر، گویاتر و تواناتر از هنر دستانت می تواند بار غم و دردی که بر دلت نشسته را به تصویر بکشد و چه زیبا (عشق) را در پستوی تاریکخانه زندان به نمایش گذاشتی.
تو در بندی اما هرگز نتوانستند و نمی توانند روح بلند پرواز و آزادی طلب را اسیر قل و زنجیر کنند. به تو افتخار می کنیم  دل آرا  که چگونه دیدن و چگونه بودن را آموختی، به تو افتخار می کنیم   آنطور که خودت گفتی با کمترین امکانات، از سیاه قلمت خنجری ساختی بر دل  ظلمت، تاریکی، جامعه نابرابر و قوانین زن ستیزی که برای تو و قربانیان از جنس تو کبری رحمانپور، فاطمه حقیقت پژوه، نازنین فتاحی و هزاران زن در بند که قربانی قوانین نابرابر  و  مستبدان و ستیزه جویان آزادی شده اند.
رفیقی در حورای خورشید گفت آبروی زمین محتاج توست زنده بمان دختر!  تو باید زنده بمانی دل آرا!   من،  تو و ما  باید قلم های سیاه را بشکنیم تا دستان پر توان دل آراها  اینبار آزادی را  به تصویر بکشند و  قهقهه های مستانه زندگی برابر و بدون خشونت را جایگزین دردها و گریه های شبانــه دل آراها  بکنیم .
سانازفروهر