مبارزات ما ٤ سال پس از اشغال و سرکوب ادامه دارد.
در طول چهارسالی که عراق اشغال شده است، زنان به مرور حقوقی را  که در قرن بییستم کسب کرده بودند از دست دادند. عراق از یک کشور مدرن، تحصیل کرده، با درصد بالائی از زنان شاغل اکنون به یک سرزمین تقسیم شده بین جنگ سالاران قومی و مذهبی تبدیل شده است. جنگ سالارانی که زنان را در عرصه های اجتماعی محروم کرده اند.

سرنوشت  و زندگی میلیونها زن توسط ماشین جنگی آمریکا و دستجات مختلف اسلامی به تباهی کشیده شده و وجودشان مبدل به اشیاء سیاه بی ارزشی مبدل شده است.
چهار سال پس از پروسه "دمکراتیزه کردن"  عراق، تجاوز گروهی جنسی به زنان  بازداشت شده در بازداشتگاها و مراکز پلیس تبدیل به یک امر سیستماتیک و روتین شده است.  این امر یکی دیگر ویژگی  زشت  کشتارهای قومی شده است. در فرهنگ این گروههای متخاصم، که تجاوز به زن منتسب به سکت مقابل بمعنای پیروزی سیاسی فرقه متجاوز محسوب میشود؛ مبدل به وسیله ای برای مجازات "دشمن" شده است.
دنیا داستان تجاوز به کسانی مثل ابیر، صبرین، و واجده را شنیده است. اما روزانه صدها زن ناشناخته در وزارتخانه های عراق و اطراف پایگاهای آمریکا مورد تجاوز و در حین تجاوز از آنها فیلم برداری میشود اما کسی صدای آنها را نمی شنود.
جنگ قومی و دینی میلیونها زن را وحشتزده،  مبهوت و فلج کرده است.  در همان حال اشغاگران افسار گروههای مذهبی را رها کرده تا هر قانونی را که ذره ای به سود زنان بود لغو کنند؛ تا آداب و رسوم زن ستیزانه قبیله ای به جامعه تحمیل کنند. در نتیجه این روند، هنوز ارتکاب به جرم علیه یک نسل در شرف وقوع است.
در زمانی که فقرو و ویرانی بی سابقه ای در عراق حاکم است، منابع نفتی عراق طی قرار دادهای سخاوتمندانه ای به کمپانیهای خارجی سپرده شده که در نتیجه آن نه تنها ٢٥ میلیون عراقی از درآمد آن محروم شده اند بلکه از دسترسی به مایحتاج سوخت روزانه محروم شده اند. سهمی به احزاب حاکم میرسد هم بر مبانی تعلقات مذهبی و فرقه ای تقسیم میشود. این گونه تقسیم بندی اجتماعی بی سابقه در عراق، تنها تنور جنگ قومی و فرقه ای را گرمتر میکند.
نیروهای اشغالگر، همانطور که انتظار میرفت، احزاب زن ستیز و سرکوبگر را حمایت میکنند.  تلاش فوق العاده آنها در جهت ضعیف موقعیت زنان در عراق به اوج بربریت خود رسیده است. با این وجود زنان و مردم آزاده عراق تلاش میکنند خود را سازمان بدهند و این کشتارها را رسوا کنند. آنها برای یک جامعه ازاد و برابری  و استقرار حکومتی  سکولار مبارزه میکنند که  حقوق زن، کودک و کارگر را محترم میشمارد.
سازمان آزادی زن عراق به تمام آزادیخواهان جهان فراخوان میدهد که در روز جهانی امسال- در این عصر تاریک نظم نوین جهانی- در کنار ما بایستند.  با تاسف نگاه نکنید. قدم رو به جلو بردارید. با ما تماس بگیرید و تبدیل به بخشی از یک جنبش جهانی برای خاتمه اشغال و ساختن  یک آلترناتیو سکولار، آزاد و برابری طلب شوید.
زنده باد آزادی و برابری
ینار محمد
رئیس سازمان آزادی زن عراق
١ مارس ٢٠٠٧