|
متن سخنرانی ثریا محمدی و شراره رضايى به مناسبت ٨ مارس ٢٠٠٩ |
|
|
"ضرورت سازماندهی تشکل های اجتماعی در رفع خشونت بر زنان و جامعه" ۸ مارس سنبل زنده ی، جریان پویای عدالتخواهی و مساوات طلبی را خدمت شما تبریک می گویم گرامی می دارم مبارزات تمامی انسان های آزاده را در تحقق برابری و مساوات. گرامی باد 8 مارس زنده باد برابری – در این برهه ی زمانی به دلیلی تسلط پر رنگ تر نابرابری، تبعیض، فقر و تضاد طبقاتی و استثمار انسان و ضرورت تشکل و سازماندهی جدی تر تشکل های اجتماعی مرا بر آن داشت تا ضمن پرداختن به پاره ای از مشکلات و فجایع انسانی که متاسفانه آنچنان موزیانه در تار و پود زندگیمان سایه افکنده که در بیشتر مواقع به شکل، یک جریان نرمال زندگی خودنمایی کرده و حتی گاه شهروندان با وجود مختل شدن زندگی و شرایطشان ناآگاهانه عامل تثبت و دوام این شرایط نابرابر و غیرانسانی هستند. بالا رفتن نرخ تورم، بیکاری و فقر و تضاد طبقاتی در جامعه باعث عمیق تر شدن شکاف بین شهروندان شده، بعنوان شرایط مناسب برای جوانان آمار خودکشی را در جامعه تا سقف یک بحران ارتقاء داده که متاسفانه در گوشه و کنار کشور این پدیده ی نگران کننده به اشکال مختلف خودنمایی می کند و در کلانشهری مثل تهران علاوه بر دیگر شیوه ها، کم نیستند تعداد زنان و دختران جوانی که در ایستگاه های مترو شهر تهران به قصد خودکشی خود را پرتاب کرده و در ثانیه هایی کوتاه به بدترین شکل ممکن زندگی نکرده اشان را پایان می بخشند.
خشونت های مختلف از بحران های گوناگون، خانواده، جامعه، قوانین، عرف و دیگر هنجارهای رایج که بر زنان می رود و به نوعی بدترین تشدید کننده معضلات انسانی در جامعه شده و زندگی زنان و مردان را تهدید می کنند، آمار بالای کودکان خیابانی، کودکان محروم از تحصیل، زنان خیابانی و قربانیان اعتیاد و تن فروشی همه روزه به شیوه ای فزاینده در جامعه دیده می شود طوری که هر انسان شریفی را در رنج می اندازد. و خلاصه این که تنها راه موثر کردن فعالیت های اجتماعی تشکل سازمان یافته ی پتانسیل های موجود و استفاده از شعور جمعی شهروندان است و بر ما فعالین اجتماعی لازم است تا با تجدید نظر و فراخوانی وسیع نیروها و به کمک طلبیدن تمامی امکانات در جستجوی راه های تازه ای باشیم. اما به دلایل وجود مشکلات بسیار وجود نامساعد فعالیت اجتماعی عوامل بازدارنده ی بسیاری بر سر راه ما می باشد و در این راستا از تمامی نهادهای داخلی و بین المللی حقوق بشر خواستاریم تا در رفع معضلات جامعه و کنترل حتی نسبی فجایع جاری دستمان را بگیرند. زنده باد تلاش و مبارزه ی انسان های آزاده در تحقق جامعه ی شایسته برای شهروندان --------------------------------------------------------------------------------
متن سخنرانی خانم شراره رضایی (8مارس 2009)
"بهره کشی از زنان در کارهای خانگی" قبل از هر چیز باید تعریفی از زن خانه دار و کار داشته باشیم. بنابر آمار مرکزی ایران، خانه دار:کسی است که شاغل، بیکار، جویای کار و محصل نیست و جزو افراد غیر فعال جامعه به حساب می آیند. طبق آمار رسمی، کار تنها به فعالیت های اقتصادی گفته می شود که در برابر آن مزد دریافت شود و چون زنان خانه دار برای کارهای خانه مزدی دریافت نمی کنند، پس کار آنان فعالیت اقتصادی محسوب نمی شود. تعریف کار: کار نیروی بدنی است که کارگر در ازای دریافت مبلغی به کارفرما می فروشد نه در ازای مقدار کار واقعیت امر این است که کار خانگی تولید در آمد می کند، ولی به شکل پنهان، زیرا در ازای آن زن، پولی دریافت نمی کند، مثلا شرکت های خدمات خانگی یا نگهداری و سرپرستی فرزندان توسط یک پرستار یا تهیه غذا از رستوان همه اینها هزینه های بالایی را بر خانواده تحمیل می کند که زن بدون هیچگونه دریافت دستمزد یا پس اندازی همه ی این کارها را برعهده می گیرد و نیروی کار(بدنی) بدون دستمزد را خرج کل خانواده می کند. درحالیکه ارائه اینگونه خدمات از سوی زن خانه دار به حساب نمی آید، همین خدمات از سوی شرکت ها در تولید قابل محاسبه است. آیا خانه داری یک وظیفه همیشگی برای زن بوده؟ کار خانگی در زمان کمون اولیه و زندگی بدوی انسان ها اصلا اینطور نبوده که مخصوص زن باشد و بعد از اینکه موقعیت زنان در جامعه تضعیف شد کار خانه براساس محوریت و عناوین "مادر، همسر و زن خانه دار" نقش زن و مرد (تقسیم کار) براساس جنسیت تعیین می شودو این عناوین در رسانه ها و فرهنگ های سنتی، ستوده می شود ولی این تا آنجا پیش می رود که همه ی کارهای خانه را بدون کم و کسری بعنوان وظیفه ی اصلی اش انجام دهد و همین مادر یا همسر به محض اینکه از این وظیفه ذره ای کوتاهی کند از تمامی آنچه در قانون به عنوان حق زن به عنوان نفقه یا اجرت المثل تعیین شده، لغو می شود نفقه: عبارت است از مایحتاج روزانه زن که در صورت تمکین زن پرداخت می شود و اجرت المثل هم شرایطی دارد که: طلاق به درخواست زن نباشد- تخلف از وظایف همسری و سوء رفتار نداشته باشد- کارها و وظایف زن به عهده مرد نباشد- زن چشم داشتی در قبال کارهای روزانه اش نداشته باشد یعنی با عدم تمکین به هردلیلی یا شک و سوء ظن مرد، زن از اینها محروم می شود. و علاوه بر تمام این مشکلات کار خانگی، تبعات دیگری مثل افسردگی که ناشی از یکنواختی و کسل کننده بودن کار خانه است همچنین افزایش خشونت های خانگی و نیاز مطلق زن به مرد را به همراه دارد، طی گزارشی که از مردان انگلیس در خصوص کارخانگی انجام شده، مردان معتقدند که کار خانگی باعث تضعیف روحیه و غیرمردانه و برای سلامت جسم و روان مضر است ! بنابراین زنان خانه دار در کل زندگیشان به اموری می پردازند که : 1- کار شمرده نمی شود 2- وابستگی مالی زن به همسرش را دارد (مصرف کننده است) 3- ارزش مصرف یا ارزش مبادله ندارد و علاوه بر حذف شدن از عرصه های اجتماعی و عمومی، غیرمولد است، فاقد ارزش اقتصادی محسوب می شود 4- تبعات دیگری مثل آسیب های روانی و افسردگی به همراه دارد طبق مرکز آمار ایران بانک مرکزی درحال حاضر 17 میلیون زن خانه دار در کشور وجود دارد که دولت ظاهرا برای حل این مشکل وابستگی زنان طبق اجرای طرح در سال 81 دولت طرحی به عنوان اجرای بیمه زنان خانه دار را مطرح کرد که سالانه یک میلیون زن خانه دار، بیمه شود که عملا به دلیل عدم تامین بودجه به بن بست رسید و اخیراً طرح بیمه زنان خانه دار به شرط پرداخت مبلغ 26 هزارتومان مطرح شد که بازتاب اینگونه طرح ها، جزدهان پر کردن و خوشنام کردن دولت ندارد و عملا غیرممکن است و زن خانه داری که مزدی دریافت نمی کند و اگر حتی بعنوان سرپرست خانواده هم باشد 26 هزارتومان را به هزاران درد و فشار اقتصادی که بر زندگیش وارد می شود و برای گذران زندگیش صرف می کند این طرح ها به جایی نمی رسد و زنان خانه دار هیچ پشوانه بیمه ای بعد از مرگ همسر یا طلاق و ... ندارند. طی تحقیقاتی در سوئد، 2340 میلیون ساعت در سال از عمر زنان، صرف کار خانگی می شود درحالیکه تنها 1390 میلیون ساعت درسال در صنعت شریک هستند و در ایران با وجود رشد تحصیلی دختران و افزایش دختران تحصیل کرده ولی عملا می بینیم که در بین شاغلین کشور 85% مردان و تنها 15% از اقتصاد جامعه در دست زنان است. و برای رفع تبعیض علیه زنان باید: - قوانینی مدنی کشور با نگاه انسانی و حقوق برابر بدون تبعیض جنسیتی تصویب و اجرا شود - ایجاد تسهیلات، مهد کودک ها در کنار محل کار - بالا بردن شرایط مناسب بر در آمد اقتصادی زنان و بهبود وضعیت خانواده و کاهش فشار اقتصادی از دوش مردان و به تبع آن کاهش وابستگی زن از مرد و خشونت های خانگی - ایجاد خودباوری در زنان و مقابله با دیدگاه های ضعیف سنتی و ساختارهای تبعیض آمیز اجتماعی و قانونی - مشارکت و تقسیم کار خانه بین زن و مرد و مسئولیت جامعه در قبال کودکان با امید و تلاش برای رهایی زنان از تبعیض های جنسی و حقوقی و برابری کامل انسان ها |
